Home ข้อคิด การเลิกรากันกับคนรัก อาจทำให้เราพบความสุขมากขึ้น (อ่านแล้วจึงเข้าใจ)

การเลิกรากันกับคนรัก อาจทำให้เราพบความสุขมากขึ้น (อ่านแล้วจึงเข้าใจ)

มีรุ่นน้องถามไถ่ว่า แปลกไหมที่เลิกกับแฟนแล้ว ไม่รู้สึกเศร้ากลับรู้สึกสันติ

และได้เวลาส่วนตัวคืนกลับมา ผมถามกลับไปว่า แปลว่าเขาไม่สำคัญเหรอ

น้องตอบว่า เขาสำคัญมาก แต่รู้สึกว่าต้องปรับเยอะ ต้องยอมให้เยอะ

พอห่างออกมา กลับรู้สึกดี ผมคิดว่าเรื่องนี้ น่าสนใจ และคำที่น่าสนใจมาก

คือคำว่าสันติ ผมเคยคิดว่าคนเราต้องการความสุข และพย าย ามทำทุกวิถีทาง

เพื่อไขว่คว้าให้ได้มา แต่ช่วงหลังมานี้ พอลองถามตัวเองให้ลึกลงไป

สิ่งที่ต้องการอาจไม่ใช่ความสุข เเฮปปี้ แต่น่าจะเป็นความสงบ peaceofmind

ซึ่งบางครั้ง สองสิ่งนี้สวนทางกัน ยิ่งอย ากได้ความสุข หรืออย ากเก็บรักษาความสุขไว้

เรากลับกระวนกระวายใจ โลกนี้มีมาย าคติมากมาย ที่พูดซ้ำๆจนเราเชื่อว่า

มันเป็นความจริง ความสัมพันธ์ที่ไม่เลิกรา ก็เป็นสิ่งหนึ่งในจำนวนเรื่องเหล่านั้น

หรือความเชื่อว่า การเลิกกันคือเรื่องแย่ ก็อาจลวงให้ทั้งสองฝ่าย

พย าย ามประคับประคอง ความสัมพันธ์ที่ไม่ส่งผลดี ต่อทั้งคู่ไปเรื่อยๆ

เราอาจเชื่อว่าความสุข คือการอยู่ด้วยกันแน่นอน ถ้าทุกอย่างราบรื่น

คำกล่าวนี้ย่อมเป็นจริงแน่ แต่ถ้าไม่เป็นเช่นนั้น คำกล่าวนี้ก็ใช่ว่า

จะเป็นสัจธรรม สำหรับทุกคน เพราะยิ่งพย าย ามประคับประคอง

ความสุขไว้สิ่งที่เกิดขึ้นตามมา คือภาวะขาดสันติสุขในจิตใจและ

ทันทีที่ปล่อยวาง จากความเชื่อว่า จะต้องเก็บรักษาความสุข

ในแบบที่ผู้คนเขาบอกกัน ทันใดนั้นเรากลับพบว่าหัวใจของเรานิ่วสงบมากขึ้น

เพราะไม่เอาใจไปผูกไว้ กับแบบที่เขาบอกกันว่าดี แต่มันไม่ดี

สำหรับเราการเลิกรา หรือหย่าร้าง หากเลือกกระทำในช่วงเวลา

และเหตุปัจจัยที่มีเหตุมีผล ตอบตัวเองได้ เป็นไปได้ว่า

กลับทำให้เรามีความสุขมากกว่า การจมอยู่กับการพย าย าม

แก้ปัญหาไม่รู้จบ ความสุขที่ว่านั้น จึงเหมือนมีเรื่องที่ซ้อนกันอยู่

นั่นคือความสุข ที่เราสัมผัสได้จากหัวใจตัวเอง

กับความสุขที่เกิดขึ้น จากค่านิยม หรือความคาดหวังจากคนอื่น

ที่มองว่าการเลิกรา เป็นเรื่องน่าเสียดาย น่าเสียใจ น่าสงสาร

และหลายกรณี ที่เราพย าย ามรักษาความสุข ที่คนอื่นขีดเส้นให้

โดยหลงลืม ความสุขในหัวใจตัวเองไป เมื่อคิดใคร่ครวญเรื่องนี้

ผมพบว่าการเลิกรา เป็นเพียงตัวอย่างหนึ่งของค่านิยม

เรื่องความสุข ที่เรามักเชื่อว่า ถ้าเป็นเช่นนั้น เช่นนี้แล้ว

จะมีความสุขกว่า เช่น ความรวย ความสำเร็จ รูปลักษณ์ที่ดี

ชื่อเสียงตำแหน่งฯลฯ แน่นอนว่าสิ่งเหล่านี้ เป็นองค์ประกอบของชีวิตที่ดี

แต่ก็ไม่เสมอไป ถ้ามันเริ่มล้นเกิน หรือทะเยอทะย านจนไป

จะเผาไหม้หัวใจ ผมไม่ได้บอกว่าเราไม่ควรปราถนาสิ่งเหล่านั้น

เพียงอย ากชวน ตั้งคำถามว่า ที่เราอย ากได้อ ย ากมี

นั้นเพราะหัวใจเรามีความสุข เมื่อมีสิ่งเหล่านั้น หรือเพราะคนอื่นเขาเชื่อว่า

ถ้าเรามีสิ่งเหล่านั้นแล้ว เราจะมีความสุข เราอย ากมีความสุข

หรือเราอย ากให้คนอื่นมองว่า เรามีความสุขสองสิ่งนี้คล้ายกัน

แต่ต่างกันเหลือเกิน คำถามที่น่าถามตัวเองลงไปลึกๆในหัวใจ

ก็คือความสุข ที่เราเฝ้ามอง และไขว่คว้า หรือพย าย ามรักษาไว้

ไม่ว่าจะเป็นความฝัน ความสำเร็จ การงานหรือความรัก

ถึงที่สุดแล้ว มันนำมาซึ่งควสมสงบในจิตใจหรื่อเปล่า

ถ้าคำตอบคือไม่ผมคิดว่าวันหนึ่ง เราจะพบคำตอบใหม่

ให้กับตัวเองว่าฉันจะลองปล่อยมือ จากความสุขดูบ้างก็ได้

เพื่อพบสิ่งที่สำคัญกว่านั้น ทนั่นคือความสงบในจิตใจ

บางครั้งเราจำเป็นต้องปล่อยมือ จากสิ่งที่เราเชื่อว่า

นั้นคือความสุข เพื่อพบกับสันติในหัวใจ และนั่นคือสิ่งที่ผมได้เรียนรู้

จากคำถามของรุ่นน้องผู้นี้ ว่าการเลิกราไม่ใช่เรื่องน่าเศร้า

หากมันทำให้เราพบหัวใจสงบกว่าเดิม

 

ขอบคุณ bangpunsara

Load More Related Articles
Load More By admin01 admin01
Load More In ข้อคิด

Check Also

(เขียนได้ดีมาก) สมัยนี้ถึงจะเรียนเก่งแค่ไหน ก็ไม่สู้เท่าใช้ชีวิตตัวเองเป็น

ลูกๆต้องหล่อเลี้ยง“หัวใจแม่” ทำทุกเดือน ผลที่ได้มันคุ้มค่ามาก… ผมเห็นอาจารย์กำลังนั่งจด ลิ…